© 2024 KMKDERMATOLOGY. All Rights Reserved.
Created with 
by NessaDigital
Η ακμή αποτελεί μια από τις συχνότερες δερματολογικές νόσους, εμφανίζεται συνήθως στην εφηβεία αλλά μπορεί να εμφανιστεί και σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, με αρνητικές επιδράσεις στη ψυχολογία τους. Η έγκαιρη έναρξη θεραπείας ήδη από τα πρώτα στάδια της νόσου, προλαβαίνει την έξαρση της ακμής και την πρόκληση ουλών που δύσκολα θεραπεύονται. Αφορά τόσο στο δέρμα του προσώπου, όσο και του υπόλοιπου σώματος (πλάτη, στήθος).
Εκτός από συμβουλές για σωστή περιποίηση του δέρματος, ο ιατρός μπορεί να συστήσει τοπικές ή συστηματικές φαρμακευτικές θεραπείες (χάπια) καθώς και εξειδικευμένες θεραπείες που πραγματοποιούνται στο ιατρείο (βαθύς καθαρισμός προσώπου, χημικά peeling). Η θεραπευτική προσέγγιση είναι εξατομικευμένη, με βάση τις ανάγκες του κάθε ασθενούς.
Η ροδόχρους νόσος είναι μία χρόνια πάθηση του δέρματος του προσώπου που κλινικά μοιάζει με την ακμή. Εμφανίζεται ως ερυθρότητα στο κεντρικό μέρος του προσώπου, που μπορεί να συνοδεύεται και από σπυράκια ή και τελαγγειεκτασίες (διεσταλμένα αγγεία). Χαρακτηριστικές είναι οι εξάρσεις της νόσου μετά από στρες, έκθεση στον ήλιο, καυτερές τροφές, κόκκινο κρασί κλπ. Η νόσος μπορεί να προσβάλει και τα μάτια με τη μορφή βλεφαρίτιδας (κνησμός/ερυθρότητα βλεφάρων).
Η θεραπεία εξατομικεύεται ανάλογα με την κλινική εικόνα, τη βαρύτητα της νόσου και το είδος των δερματικών βλαβών. Εκτός από την σωστή περιποίηση του δέρματος με χρήση καταπραϋντικών δερμοκαλλυντικών, μπορεί να χορηγηθούν τοπικές και συστηματικές θεραπείες (χάπια). Η χρήση των χημικών peeling στο δερματολογικό ιατρείο συμβαλλει στην σταθεροποίηση της νόσου και στην ανακούφιση των ασθενών.
Σε περίπτωση ευρυαγγειών συστήνεται η χρήση Laser για την αντιμετώπισή τους.
Η προχωρημένη μορφή της νόσου (φυματιώδης μορφή) περιλαμβάνει πεπαχυσμένο δέρμα κυρίως στην περιοχή της μύτης (ρινόφυμα) και συχνά απαιτείται χρήση εξειδικευμένων χειρουργικών μεθόδων για την αντιμετώπισή της.
Η ατοπική δερματίτιδα αποτελεί μια χρόνια φλεγμονώδη πάθηση του δέρματος που μπορεί να προσβάλλει άτομα κάθε ηλικίας, συχνότερα όμως εμφανίζεται σε βρέφη και παιδιά. Η ακριβής αιτιολογία της νόσου δεν είναι σαφής. Ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό αλλεργιών, αλλεργικού άσθματος ή αλλεργικής ρινίτιδας σχετίζονται με την εμφάνιση ατοπικής δερματίτιδας.
Κλινικά χαρακτηρίζεται από ξηροδερμία, κνησμό και ερυθρότητα. Στη χρόνια νόσο μπορεί να εμφανίζει πάχυνση του δέρματος (λειχηνοποίηση). Συχνές είναι και οι επιμολύνσεις του δέρματος με μικρόβια όπως ο σταφυλόκοκκος ή ο έρπητας.
Η θεραπεία έχει στοχεύει στην αποκατάσταση του δερματικού φραγμού και μείωση της φλεγμονής, ώστε να βελτιώνονται τα συμπτώματα και να αποφεύγονται οι εξάρσεις της νόσου. Η σωστή φροντίδα του δέρματος με προοϊόντα περιποίησης (αφρόλουτρα, ενυδατικές κρέμες και κρέμες φραγμού) σε συνεχή βάση μπορεί να αποτρέψει τις εξάρσεις της νόσου και να αποφευχθούν φαρμακευτικές θεραπείες. Στις εξάρσεις τις νόσου απαιτείται φαρμακευτική αγωγή συνήθως τοπικη για ύφεση της νόσου και αντιμετώπιση του κνησμού. Σε σοβαρές περιπτώσεις που δεν ανταποκρίνονται στα παραπάνω μέτρα είναι δυνατή η χορήγηση ασφαλών συστηματικών θεραπειών με τη μορφή χαπιών ή ενέσεων.
Η ψωρίαση αποτελεί μια χρόνια φλεγμονώδη νόσο, αυτοάνοσης αιτιολογίας, στην παθογένεια της οποίας παίζει ρόλο και η γενετική προδιάθεση. Χαρακτηρίζεται από ερυθρές πλάκες που καλύπτονται από λευκό λέπι και εμφανίζονται συνήθως στους αγκώνες και στα γόνατα, αλλά μπορούν να εμφανιστούν σε όλο το σώμα, το τριχωτό της κεφαλής, τις παλάμες, τα πέλματα και τα νύχια. Οι ασθενείς υποφέρουν συχνά από κνησμό ενώ η ψυχολογική επιβάρυνση μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την ποιότητα της ζωής τους.
Η νόσος συχνά προσβάλλει και τις αρθρώσεις (ψωριασική αρθρίτιδα), ενώ συχνά σχετίζεται και με άλλες παθήσεις όπως το μεταβολικό σύνδρομο, οι καρδιαγγειακές παθήσεις, η κατάθλιψη και η ιδιοπαθής φλεγμονώδης νόσος του εντέρου.
Η νόσος δεν είναι μεταδοτική.
Η θεραπευτική προσέγγιση κάθε ασθενούς είναι εξατομικευμένη ανάλογα με τη βαρύτητα της νόσου. Πλέον υπάρχουν πολλές θεραπευτικές επιλογές που αφορούν σε τοπικά σκευάσματα και συστηματικά φάρμακα που χορηγούνται από το στόμα ή σε μορφή ενέσεων (βιολογικοί παράγοντες).
Ως υπεριδρωσία ορίζεται η υπερβολική έκκριση ιδρώτα από τους ιδρωτοποιούς αδένες σε εντοπισμένες περιοχές του σώματος, όπως οι μασχάλες, οι παλάμες και τα πέλματα, καθώς και απο όλο το σώμα (γενικευμένη υπεριδρωσία). Χαρακτηρίζεται ως πρωτοπαθής, όταν δεν υπάρχει κάποιο υποκείμενο αίτιο που την προκαλεί, και δευτεροπαθής, όταν οφείλεται σε κάποια άλλη πάθηση όπως ορμονικές διαταραχές ή λήψη φαρμάκων.
Η υπεριδρωσία μπορεί να γίνει πολύ ενοχλητική και προκαλεί προβλήματα σε κοινωνικό και εργασιακό επίπεδο επιβαρύνοντας την ποιότητα ζωής των ασθενών.
Η διάγνωσή της τίθεται κλινικά και επιβεβαιώνεται με ειδικές δοκιμασίες, όπως το τεστ αμύλου-ιωδίου (Minor test).
Η αντιμετώπισή της μπορεί να γίνει με τοπική χρήση σκευασμάτων ή λήψη αντιχολινεργικών φαρμάκων. Η πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση είναι η έγχυση διαλύματος βοτουλινικής τοξίνης (Botox), το οποίο αδρανοποιεί τη λειτουργία των ιδρωτοποιών αδένων για ένα χρονικό διάστημα 6-8 μηνών. Μετά το πέρας της δράσης του η θεραπεία μπορεί να επαναληφθεί.
Η λεύκη αποτελεί μια αυτοάνοση πάθηση του δέρματος που χαρακτηρίζεται από εμφάνιση λευκών κηλίδων ή πλακών σε οποιοδήποτε σημείο του δέρματος. Προκαλείται απο καταστροφή των μελανοκυττάρων που παράγουν μελανίνη, η οποία προσδίδει χρώμα στο δέρμα. Πρόκειται για καλοήθη νόσο που δεν δημιουργεί συστηματικά προβλήματα, παρόλα αυτά μπορεί να προκαλέσει σημαντική ψυχολογική επιβάρυνση των ασθενών, ιδίως όταν εντοπίζεται σε εμφανείς περιοχές του σώματος.
Συσχετιζεται με άλλα αυτοάνοσα νοσήματα όπως η γυροειδής αλωπεκία και η θυρεοειδίτιδα Hashimoto.
Η πορεία της νόσου δεν μπορεί να προβλεφθεί. Οι μέχρι πρότινος διαθέσιμες τοπικές θεραπείες και η φωτοθεραπεία συμβάλλουν σημαντικά στον περιορισμό και σταθεροποίηση της νόσου, ενώ οι νέες εγκεκριμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις με τοπικούς JAK αναστολείς στοχεύουν σε πλήρη επαναχρωματισμό της επιδερμίδας.
Η κνίδωση αποτελεί αρκετά συχνή πάθηση του δέρματος που χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση χαρακτηριστικών εξανθημάτων (πομφοί) με πολύ έντονο κνησμό. Μπορούν να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος, ποικίλουν σε μέγεθος, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις συνοδεύονται από οίδημα των βλεννογόνων (αγγειοοίδημα). Στις περισσότερες περιπτώσεις η συμπτωματολογία υποχωρεί μετά από λίγες ημέρες με τη σωστή θεραπεία, ενώ σπανιότερα μπορεί να πάρει και χρόνια μορφή όταν διαρκεί πάνω από 6 εβδομάδες.
Η κλινική εξέταση και η λήψη ιστορικού οδηγούν στη διάγνωση. Η αιτία της κνιδωσης δεν είναι πάντοτε σαφής και σε πολλές περιπτώσεις δεν ανευρίσκεται ο εκλυτικός παράγοντας. Τα πιο συχνα αίτια της κνίδωσης είναι οι λοιμώξεις, λήψη φαρμάκων, αλλεργία, στρες, έκθεση σε κρύο ή ζέστη.
Η θεραπεία της κνίδωσης εστιάζει στην ύφεση των συμπτωμάτων και αποφυγή των εκλυτικών παραγόντων. Σε χρόνιες περιπτώσεις κνίδωσης μπορεί να συσταθεί και η χορήγηση κάποιου βιολογικού παράγοντα.
Οι ακτινικές υπερκερατώσεις είναι βλάβες του δέρματος, συνήθως ασυμπτωματικές που εμφανίζονται σε περιοχές του δέρματος που εκτίθενται στον ήλιο. Συνήθως έχουν χρώμα ελαφρά κόκκινο, συχνά καλύπτονται με λέπια και πρόκειται για προκαρκινικές βλάβες.
Οι ακτινικές υπερκερατώσεις μπορεί να εξαλλαγούν σε ακανθοκυτταρικό καρκίνο του δέρματος αν παραμείνουν, γι’ αυτό είναι προτιμότερο να θεραπευθούν έγκαιρα.
Οι θεραπευτικές επιλογές εξαρτώνται από την έκταση και την εντόπιση των βλαβών. Η επιλογή της κατάλληλης θεραπείας γίνεται εξατομικευμένα. Οι μέθοδοι που εφαρμόζονται είναι το Laser CO2 και η φωτοδυναμική θεραπεία (daylight-PDT) στο ιατρείο και η χρήση τοπικών θεραπευτικών σκευασμάτων στο σπίτι.
Η ροδόχρους πιτυρίαση εκδηλώνεται με την εμφάνιση ερυθηματολεπιδώδους εξανθήματος με χαρακτηριστική κατανομή στον κορμό. Στην αρχή εμφανίζεται μια ευμεγέθης ερυθηματώδης πλάκα 2 εώς 5 εκατοστών με απολέπιση, η λεγόμενη “μητρική πλάκα” και στη συνέχεια πολλαπλές πλάκες συνήθως μικρότερου μεγέθους. Η ροδόχρους πιτυρίαση μπορεί να είναι ασυμπτωματική ή να συνοδεύεται απο κνησμό.
Η σαφής αιτιολογία της νόσου δεν είναι γνωστή. Ιογενείς λοιμώξεις ενοχοποιούνται για την εμφάνιση του εξανθήματος. Η νόσος δεν είναι μεταδοτική.
Η διάγνωση είναι στην πλειονότητα των περιπτώσεων κλινική από τον δερματολόγο, ενώ σπανιότερα απαιτούνται περαιτέρω εξετάσεις. Η νόσος αυτοιάται σε διάστημα έως 1 εως 3 μηνών. Η θεραπεία που δίνεται έχει ως στόχο να περιορίσει τα συμπτώματα, κυρίως του κνησμού και να επιταχύνει την υποχώρηση του εξανθήματος.
Οι λοιμώξεις του δέρματος προκαλούνται απο βακτήρια, όπως ο σταφυλόκοκκος και ο στρεπτόκοκκος, ιούς, όπως ο έρπης και ο έρπητας ζωστήρας, μύκητες και παράσιτα. Αποτελούν πολύ συχνές δερματοπάθειες που οδηγούν τον ασθενή στο δερματολόγο και εκτός απο τον δερματικό εξάνθημα μπορεί να συνοδεύονται και από συστηματικά συμπτώματα όπως πυρετό και καταβολή. Η διάγνωσή τους τίθεται μετά από κλινική εξέταση, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις απαιτείται εργαστηριακός έλεγχος ή και λήψη καλλιέργειας απομόνωση του υπεύθυνου μικροοργανισμού. Η θεραπεία μπορεί να είναι τοπική ή και συστηματική ανάλογα με τη βαρύτητα της λοίμωξης και το ιστορικό κάθε ασθενούς.
Η ανδρογενετική αλωπεκία αποτελεί τη συχνότερη μορφή αλωπεκίας στους άνδρες και μία από τις συχνότερες στις γυναίκες, με σημαντικές επιπτώσεις στην ψυχολογία του ασθενούς.
Συνήθως υπάρχει γενετική προδιάθεση, περιβαλλοντικοί και ορμονικοί παράγοντες που επηρεάζουν την εμφάνισή της. Η ανδρογενετική αλωπεκία χαρακτηρίζεται συνήθως από απώλεια τριχών στους κροτάφους, στην κορυφή της κεφαλής και στο hairline. Η αραίωση μπορεί να ξεκινήσει σταδιακά και στη συνέχεια να γίνει πιο έντονη.
Η έγκαιρη διάγνωση και έναρξη της κατάλληλης θεραπείας είναι σημαντική για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Η διάγνωση περιλαμβάνει την λήψη λεπτομερούς ιστορικού, την κλινική εξέταση και την τριχοσκόπηση, ενώ συχνά είναι απαραίτητος ο εργαστηριακός έλεγχος.
Η αντιμετώπισή της συχνότερα περιλαμβάνει την τοπική θεραπεία με ειδικές λοσιόν και σαμπουάν. Συχνά είναι απαραίτητη η λήψη βιταμινών και συμπληρωμάτων διατροφής, ενώ μπορεί να είναι και απαραίτητη και η συστηματική θεραπεία.
Συνδυαστικά εφαρμόζεται και η μεσοθεραπεία, που στοχεύει στην τοπική έγχυση βιταμινών, μετάλλων, ιχνοστοιχείων , αντιοξειδωτικών και φαρμακευτικών ουσιών στις πάσχουσες περιοχές. Οι εγχύσεις επαναλαμβάνονται ανά 4 περίπου εβδομάδες και απαιτούνται συνήθως 3 εώς 6 συνεδρίες, ανάλογα με τη βαρύτητα του προβληματος.
Η γυροειδής αλωπεκία αποτελεί αυτοάνοσο νόσημα, κατά το οποίο το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενούς αναγνωρίζει τα τριχοθυλάκια σαν ξένο σώμα και τα καταπολεμά.
Χαρακτηρίζεται συνήθως από κυκλικές περιοχές απώλειας τριχών, κυρίως στο τριχωτο της κεφαλής άλλα και στα φύρδια, τα γένια ή και στο σώμα, συνήθως μεγέθους κέρματος. Σε σπανιότερες περιπτώσεις οι βλάβες αυτές συρρέουν δημιουργώντας μεγαλύτερα κένα ή και καθολική απώλεια τριχών. Συχνά υπάρχουν και βλάβες στα νύχια ενώ συνήθης είναι η συνύπαρξη και άλλων αυτοάνοσων παθήσεων.
Η τοπική ή και συστηματική ανοσοκατασταλτική θεραπεία αποτελεί θεραπεία πρώτης εκλογής, ενώ οι τοπικές διηθήσεις με στεροειδή συμβάλλουν σημαντικά στον περιορισμό και αντιμετώπιση της νόσου. H Νεότερές ανοσοκατασταλτικές θεραπείες με τη μορφή χαπιών (αναστολείς JAK κινάσης), έχουν συμβάλλει σημαντικά στην αντιμετώπιση εκτεταμένων μορφών γυροειδούς αλωπεκίας, ανθεκτικών στις παλαιότερες θεραπείες.
Οι αυτοάνοσες δερματικές παθήσεις περιλαμβάνουν νοσήματα όπως ο ερυθηματώδης λύκος, η εντοπισμένη σκληροδερμία (Morphea), η δερματομυοσίτιδα, το πεμφιγοειδές, η πέμφιγα, η ερπητοειδής δερματίτιδα,οι αγγειίτιδες κλπ. Είναι καταστάσεις όπου ο ανθρώπινος οργανισμός επιτίθεται και καταστρέφει υγιή κύτταρα και ιστούς.
Η κλινική εικόνα ποικίλλει ανάλογα με το νόσημα και τη διάγνωση. Συχνά υπάρχει προσβολή και άλλων οργάνων του σώματος. Η διάγνωση συμπεριλαμβάνει την κλινική εξέταση, εργαστηριακή διερεύνηση και συχνά τη λήψη βιοψίας δέρματος.
Η θεραπεία εξαρτάται απο το νόσημα και συνήθως αφορά σε τοπικά ή συστηματικά ανοσοκατασταλτικά φάρμακα. Συχνά είναι απαραίτητη η παρακολούθηση του ασθενούς και απο γιατρούς άλλων ειδικοτήτων, κυρίως απο ρευματολόγο.
Τα κονδυλώματα είναι το συχνότερο σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα, το οποίο οφείλεται σε κάποιους τύπους του ιού των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV). Τα στελέχη αυτά προκαλούν πολλαπλασιασμό των κυττάρων του δέρματος με αποτέλεσμα να σχηματίζονται μικρές βλατίδες στο χρώμα του δέρματος κυρίως στα γεννητικά όργανα, που είναι ιδιαίτερα μεταδοτικές και συνήθως είναι ασυμπτωματικές. Μετά την επαφή ο ιός μπορεί να παραμείνει σε λανθάνουσα κατάσταση στο δέρμα για καιρό, προτού εμφανιστούν οι δερματικές βλάβες.
Η διάγνωση των κονδυλωμάτων είναι κλινική και η θεραπεία τους έγκειται στην καταστροφή τους με καυτηριασμό με Laser CO2, κρυοθεραπεία ή τοπική θεραπεία. Παρόλα αυτά τα άτομα που έχουν προσβληθεί από τον ιό HPV συνεχίζουν να είναι φορείς του ιού και θα πρέπει να εξετάζονται τακτικά για τυχόν νέες βλάβες.
Ο εμβολιασμός ανδρών και γυναικών έναντι του ιού HPV προστατεύει από τους τύπους του ιού που συνήθως ευθύνονται για τα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων και τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας στις γυναίκες. Ιδανικά θα πρέπει να πραγματοποιείται πριν την έναρξη των σεξουαλικών επαφών. Ακόμη όμως και μετά από έκθεση σε κάποιον τύπο του ιού και εμφάνιση κονδυλωμάτων, η προστατευτική δράση του εμβολίου έναντι άλλων τύπων του ιού παραμένει και συστήνεται ο εμβολιασμός.
Ο έρπης γεννητικών οργάνων αποτελεί ένα συχνό σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα που οφείλεται στον ιό του απλού έρπητα κυρίως του τύπου 2. Εκδηλώνεται με φυσαλίδες ή πληγές στην περιοχή των γεννητικών οργάνων ενώ μπορεί να συνοδεύεται από καταβολή και πυρετό. Η διάγνωση είναι κλινική ενώ θεραπευτικά χορηγούνται αντιιϊκά φάρμακα τοπικά ή συστηματικά.
σύφιλη είναι ένα σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα που οφείλεται στο βακτήριο Treponema pallidum (ωχρά σπειροχαίτη). Τα συμπτώματα της νόσου ποικίλουν και διαφοροποιούνται ανάλογα με το στάδιο της νόσου . Ορισμένες φορές ωστόσο, τα στάδια μπορεί να συμπέσουν και τα συμπτώματα να μην εκδηλωθούν με την ίδια σειρά. Υπάρχει πιθανότητα μόλυνσης χωρίς την εκδήλωση κανενός συμπτώματος για πολλά χρόνια.
Στο αρχικό στάδιο (πρωτογενής) εμφανίζεται ένα ανώδυνο δερματικό έλκος, συνήθως στην περιοχή των γεννητικών οργάνων, στο δεύτερο στάδιο (δευτερογενής) παρατηρείται ένα διάχυτο εξάνθημα που συχνά προσβάλλει τις παλάμες και τα πέλματα. Εάν η σύφιλη δεν αντιμετωπιστεί σωστά εξελίσσεται στο επόμενο στάδιο (λανθάνουσα σύφιλη), το οποίο μπορεί να διαρκέσει πολλά χρόνια χωρίς να εμφανίζονται συμπτώματα, όπου η διάγνωση μπορεί να τεθεί μόνο με εργαστηριακό έλεγχο. Στο τελικό στάδιο της νόσου (τριτογενής σύφιλη) μπορεί να παρατηρηθούν επιπλοκές από τον εγκέφαλο (νευροσύφιλη), τα νεύρα, την καρδιά και πολλά άλλα συστήματα του οργανισμού.
Η διάγνωση της νόσου γίνεται με αιματολογικές εξετάσεις και η θεραπεία της έγκειται στην χορήγηση αντιβιοτικής αγωγής. Μετά τη νόσηση είναι απαραίτητη η χρόνια παρακολούθηση του ασθενούς απο δερματολόγο και ο τακτικός εργαστηριακός έλεγχος.
Η ουρηθριτιδα αποτελεί συχνό σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα που εκδηλώνεται με ουρηθρικό έκκριμα, αίσθημα καύσου και πόνο στην ούρηση. Προκαλείται από διάφορους μικροοργανισμούς όπως ο γονόκοκκος, τα χλαμύδια, η τριχομονάδα, το μυκόπλασμα, το ουρεόπλασμα κ.α.
Η διάγνωσή της γίνεται με την απομόνωση του υπεύθυνου μικροοργανισμού μέσω καλλιέργειας του ουρηθρικού εκκρίματος ή κολπικού υγρού. Η έγκαιρη διάγνωση και έναρξη κατάλληλης αντιβιοτικής αγωγής είναι απαραίτητη για αποφυγή επέκτασης της φλεγμονής στα έσω γεννητικά όργανα.
Ανακαλύψτε την απόλυτη φροντίδα του δέρματος με εξειδικευμένες θεραπείες από έμπειρη δερματολόγο.
© 2024 KMKDERMATOLOGY. All Rights Reserved.
Created with by NessaDigital